Corona: Naast een griepvirus is het ook een eenzaamheidsvirus

Column door Pjotr

Het is februari 2020. Iemand zit met een Corona biertje in zijn hand het nieuws te kijken. Er blijkt een nieuw virus te zijn ontdekt in China. Maar ach; China is mijlen ver weg, het zal wel een storm in een glas water zijn, dacht iemand.

Eigenlijk dacht (lees: hoopte) ik ook dat het een storm in een glas water was. Ik ging, zoals ieder ander, gewoon naar mijn werk en andere openbare plekken waar veel mensen waren. Pas in maart, net voor de lockdown, bleef ik thuis, ingegeven door strenge leefregels die mij opgelegd werden door de stichting waarbinnen ik woon. 

Ik ben altijd graag onder de mensen; op mijn werk, met vrienden of bij mijn ouders. Als dat ineens allemaal wegvalt is dat best even slikken. Een voordeel in dit geval vond ik dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Iedereen weet wat je bedoelt als je zegt dat je het er even moeilijk mee hebt.

Ook mogen wij met z’n allen van geluk spreken dat we in deze tijd leven. Ik heb in mijn hele leven nog nooit zoveel gebeld en via WhatsApp contact gehad met vrienden. Het schept toch ook wel een band. Daarnaast is het algemeen bekend dat film- en serieplatform Netflix overuren draait in Corona-tijd. Ook bij mij.

Toch zitten er ook aardig wat nadelen aan deze hele situatie. Ik merk echt dat face to face contact heel belangrijk is voor een mens, althans voor mij. Ook mijn medebewoners mocht ik gedurende drie maanden niet zien. Gelukkig mochten mijn ouders na verloop van tijd wel buiten in mijn tuin zitten, terwijl ik veilig binnen zat. Het leek wel of ik in een dierenverblijf in een dierentuin zat. Inmiddels zijn alle leefregels weer behoorlijk versoepeld. Hopelijk blijft dat zo.

Voor iedereen hoop ik dat er snel een vaccin beschikbaar is tegen het Corona-virus. Misschien vindt die iemand met het Corona biertje in zijn hand de oplossing wel.

Dit vind je misschien ook leuk...